Poprzednio...
Potrzebuję terrasfery.
- Nie da się okraść Republiki. - Wierzę w ciebie.
Proszę.
Magia nowożeńców pryska.
Pomogę ci ją odzyskać. Musisz wejść w ich skórę.
Christie weszła w złe towarzystwo.
- Kpisz z mojej kultury. - Przyszłam tu dla ciebie.
Nie chcę pieniędzy. Chcę być twoją księżniczką.
Nie mogę tego ciągnąć.
- Dostałaś pieniądze. - Nie chcę ich.
- Chcę ciebie. - Nie kocham cię.
Chcesz wykluczyć Laleczkę z gry.
Zapłacę 300.
Pieniądze nic nie znaczą.
Osobiście wypatroszę tę dziwkę.
Tu Laleczka.
Mam dla was poranną dawkę akustycznej odwagi.
Coś, co doda wam siły i pomoże przetrwać dzień.
Wszyscy czasem się gubimy,
kiedy chcemy zostać odnalezieni.
W samą porę.
Co tak długo?
Zwolnij, szefowo.
Wstawiłaś się.
To był szalony pomysł, żebym przejęła NeedWant.
To świat Kenyi, nie mój.
Muszę stąd wyjść.
Po zaginięciu Kenyi nie wiedzieliśmy, co robić.
Gdybyś nie otworzyła ponownie NeedWant,
stracilibyśmy pracę.
Nasza rodzina by się rozpadła. A nie mam innej.
Potrzebuję tego miejsca.
Tych ludzi.
Dobrze.
Słyszałeś, że Deirdre Lamb zginęła?
- Laleczka. - Słyszałem.
- Nie powinieneś prowadzić śledztwa? - Nie teraz.
Irisa mnie potrzebuje.
Potrzebujesz takiej broni, żeby ją znaleźć?
- Ukradła terrasferę. - Po co?
Nie wiem, ale moja niestabilna emocjonalnie córka
ma broń, dzięki której zniszczyliśmy armię Wolgów.
Terrasfera zrówna miasto z ziemią.
Rozumiem, że musisz iść, ale kto stanie w obronie martwych?
Nie wiem. Brakuje mi ludzi.
Daj mi odznakę.
Proszę?
Słyszałeś.
Należy do Irisy.
Dbaj o nią.
- I nie pakuj się w kłopoty. - Byłam burmistrzem.
Poradzę sobie z byciem stróżem prawa.
Nie schlebiaj sobie.
Jesteś tylko zastępcą.
Zastępca?
Nolan miał pilną sprawę.
- Zacznij od rozłożonego pikniku. - Tak jest.
Laleczka przygotowała to dla ciebie?
Nie.
Cały ranek byłem w Tarr Traxx.
Stacja ucichła, więc przyszedłem to sprawdzić.
Kiedy przybyłem, wokół zwłok był już tłum.
Więc nie wiesz, dla kogo były truskawki i ser?
Lubiła przyprowadzać tu klientów na seks.
Widok ich podniecał.
Zapewne.
Uprawiałeś z nią seks?
Ja?
Nie.
Z pracownikami łączy mnie tylko relacja biznesowa.
Czy na końcu kabla powinien być mikrofon?
- Tak. - Gdzie jest teraz?
Nie wiem.
Myślisz, że ja to zrobiłem?
Dam ci znać.
Spójrz na to.
Stara kamera z monitoringu. Nie powinno jej tu być.
- Wiedziałeś o niej? - Nie.
Brakuje karty pamięci.
Co się stało z Nolanem?
Wie coś na temat Irisy.
Pojechał ją znaleźć.
Nie powiedział ci?
Nie jesteśmy już na tyle blisko.
- Od kiedy? - Odkąd myślał, że cię stracił.
Irisa!
W co ty się wpakowałaś?
Chyba spóźniłem się na imprezę.
No dobra.
OK.
Co się tu dzieje?
Nie zbliżaj się.
Denerwujesz się? Czemu?
Rany.
Cokolwiek zainfekowało Irisę, przeszło na ciebie.
Nie rób tego.
Śmiało.
Strzelaj.
Zrób to.
Pociągnij za spust.
Zawsze udawałeś lepszego ode mnie.
Udowodnij, że jesteśmy tacy sami. No dalej.
Nie wahaj się.
Jak Quentin mógł go wydać? Rodzina nic nie znaczy?
Nie miał wyboru.
Co z lojalnością?
Twój ojciec przyznał się do zabicia ambasadora Republiki Ziemi.
- Jeśli masz być na kogoś zła... - To na niego. Wiem.
Trudno zaakceptować, że ktoś, kogo kochasz, jest mordercą.
Wszyscy robią straszne rzeczy, by zdobyć to, czego pragną.
To nieuniknione.
Możemy tylko liczyć, że to, czego chcemy, jest tego warte.
Tak myślisz?
Głęboko w to wierzę.
Deirdre Lamb nie żyje.
Boże.
Jak?
Zrzucono ją z Łuku.
Wybaczcie. Jednak nie chcę wiedzieć.
Straszna tragedia.
Okropna.
Przynajmniej krwawisz jak normalny człowiek.
Czemu twój organizm się oparł?
Może dar Irzu nie działa na ludzi.
- To nie Irzu. - Nazywaj to, jak chcesz.
- Bóg manipuluje Irisą. - To żaden bóg.
Te macki to fragmenty mózgu arki.
Miliardy nanorobotów kontrolują gospodarza.
Opętała mnie maszyna?
Kaziri. Statek zakopany pod dawnym Saint Louis.
Sztuczna inteligencja udająca boga.
Jest przekonująca.
Wiesz, że chce zniszczyć świat?
Irzu chce zterraformować planetę i zacząć od nowa z garstką wybrańców.
Mówią na to vulaaishe. Raj.
Wotańskie pochwycenie Kościoła.
Co takiego?
Doktryna ze staroziemskiej Biblii. Bóg uratuje wiernych,
a potem zgładzi złych ludzi i zniszczy świat.
Jasna cholera.
Dokładnie.
Ładunki pozytonowe.
Zakłócają działanie mózgu arki. Powalą członków sekty na dość długo,
byśmy mogli zabrać Irisę.
Bez głównego jeźdźca nie będzie apokalipsy.
- Do czego to służy? - Odłożyłabym je i umyła ręce.
Karta pamięci.
Sprawdź, co na niej jest.
Zabiorę ją do warsztatu.
- No proszę. - Co?
Ostatni klienci Laleczki.
Gail miała zmianę w kopalni, więc odpada.
Jeru też, bo ma lęk wysokości.
Ten jest obiecujący.
Był u niej wczoraj.
Przepraszam.
Daj spokój.
Tydzień temu paniusia, dziś stróż prawa. Co dalej?
- Mim? - Trzeba mieć plan B.
Szukasz czegoś czy tak sobie dotykasz mojej bielizny?
Byłeś ostatnio u Laleczki.
Pewnie chwilę przed tym, jak cię podrapała.
Ma pazury jak drapieżne zwierzę.
To było warte każdego tazhwayo.
Było warte jej śmierci?
Laleczka nie żyje?
Szkoda.
Była jedną z najlepszych rozrywek w Defiance.
Powiedziała coś, co cię sprowokowało?
Wzbudziło agresję?
- Nazwała cię umarlakiem? - To brzydkie słowo,
nawet z ust ludzkiej burdelmamy.
Przynajmniej mam pracę.
Nie bywałeś u Laleczki od miesięcy. Czemu wczoraj ją odwiedziłeś?
Odpowiedz.
Sprawa rodzinna.
Tym razem naprawdę.
Zakochałam się.
W kliencie?
Jego ojciec jest klientem, ale mój facet nie leci na recepcjonistki.
Naprawdę mu się podobam.
Jak się nazywa?
To tajemnica.
Alak sypiał z Laleczką.
- Nie powiedziałem tego. - Dzięki za pomoc.
Powiedziałabym, żebyś nie wyjeżdżał z miasta,
ale raczej nie stać cię na bilet na autobus.
Ręce do góry. Już.
To mój więzień. Nie strzelać.
Opuśćcie broń.
Nie powinieneś go przyprowadzać. Trzeba było go zabić.
Irisa by tego nie chciała.
Tishinka jest związana z Nolanem.
Jego słowa mogą osłabić jej postanowienie.
Zabić go?
Nie. Ja się nim zajmę.
Nie.
Pomówię z nim. Sam na sam.
Wracasz do domu. Możemy to załatwić po dobroci lub nie.
- Twój wybór. - Co zrobisz z moimi ludźmi?
- Nic, jeśli każesz im przestać. - Nie posłuchają.
- Przykro mi. - Dobrze, że nie można ich zabić.
Wszystko załatwiasz przemocą.
- To niesprawiedliwe. - Nie obchodzi mnie to.
Liczy się prawda.
- Uczyłeś mnie cieszyć się z cierpienia. - Przestań.
Nauczyłeś mnie używać ostrza, zabijać.
- Dla dziecka to jak zabawa. - Nauczyłem cię przetrwania.
Byłeś dla mnie bohaterem, bo mnie uratowałeś.
Uśmierzyłeś mój ból.
Ale nie widziałam, kim jesteś.
Byłam zaślepiona.
Myślałam, że to miłość.
Nie byłaś zaślepiona.
To była miłość.
Zamordowałeś wielu Wotan.
Nasze życia nic dla ciebie nie znaczyły.
Jesteś potworem, drapieżnikiem.
Dlatego nie mogę cię uratować. Jesteś zły.
Nie jesteś sobą.
Chciałam cię uszczęśliwić. Naśladowałam cię.
- Też robiłam te straszne rzeczy. - Nie jesteś sobą.
Jestem.
Zawsze taka byłam.
Byłeś ślepy i głupi.
Zabiłeś moich rodziców, a ja się cieszyłam.
Nie widzisz, jakie to chore?
Rozbiłeś mnie na kawałeczki.
Zniszczyłeś mnie.
Stałem się dla ciebie uciekinierem.
Straciłem stopień wojskowy.
Wychowałem cię jak córkę, chociaż...
- Jestem kosmitką? - Nie powiedziałem tego.
- Ale pomyślałeś. Przyznaj się. - Nie.
Kłamca. Widzę, co masz w głowie.
Nie uciekniesz przed prawdą i światłem mojego boga.
- Twój bóg to oszust. - Nie.
Ten świat jest obrzydliwy.
Nie z powodu ark czy terraformacji.
Ale przez was, ludzi.
Przez tysiące lat niszczyliście ten piękny świat.
Dlatego nie mogę cię uratować.
Gdzie moja córka?
- Gdzie ona jest? - Wystarczy.
Planuję zanieść dziś żywność ubogim i niepełnosprawnym.
Nie będę cię potrzebować.
Idzie pani do Dataka?
Mój mąż jest biedny, ale w pełni sprawny.
Favi Tarr.
Możemy porozmawiać?
O co chodzi?
Znalazłam to pod łóżkiem Alaka.
Alak.
Nie przepadasz za R.E.M.
Dzisiejsza młodzież nie ma szacunku do klasyki.
Powiedziałem już wszystko, co wiem.
- Nie powiedziałeś, że sypiałeś z Deirdre. - Wręcz zaprzeczyłeś.
Czemu skłamałeś?
Nie spałem z nią.
Jestem wierny żonie.
To dobrze, bo gdybyś z nią spał
i przyłapałybyśmy cię na kłamstwie, kiepsko by to wyglądało.
Byłoby gorzej, gdybyśmy się dowiedziały,
że Deirdre w tajemnicy montowała materiał do szantażu.
To byłby silny motyw, by ją zabić.
Może groziła ci w trakcie przygotowanego przez nią lunchu.
Jeśli będziesz sprawiać kłopoty,
zrzucę ten twój kościsty tyłek z Łuku.
To pomyłka. Alak nikogo nie skrzywdził.
- Czeka go rozprawa. - Prowadzona przez Republikę?
Chcecie zamknąć całą moją rodzinę.
Cicho, Hanya.
Nie sądzisz chyba, że ją zabiłem?
Wiem, że tego nie zrobiłeś.
Ale wiem też, że zdradziłeś mnie i nasze dziecko.
- Byłem głupi. - Tak.
Ale dobrze, że zrozumiałeś, iż twoja żona nie jest Kastitjanką.
Złożyłeś ludzką przysięgę wierności, której powinieneś dotrzymać.
Może pobyt za kratkami pozwoli ci dojrzeć,
tak jak twojemu ojcu.
Wrobiłaś mnie?
Próbujesz dać mi jakąś lekcję?
Skąd.
A tata?
- Jak możesz tak mówić? - Nie wiem.
Ty mi powiedz.
Spóźnię się na roznoszenie żywności.
To jest pyszne.
- Mogę jeszcze? - Śmiało, Andino.
Mój syn je uwielbiał, kiedy był w twoim wieku.
Wiedziałem, że zawdzięczamy pomoc Tarrom,
ale nie sądziłem, że robi to pani osobiście.
Coś, co dla jednych jest strumykiem, dla innych jest rzeką.
Stare kastijskie powiedzenie. Znaczy...
Że powinniśmy pomagać innym. Mama go używała.
Zmarła w ostatnim deszczu stali.
Przykro mi.
- Dolejesz ojcu? - Tak, Favi.
Przyniosłam pieczone kataranda.
- Mała pamiątka po domu. - Ale ogromne pocieszenie. Dziękuję.
Co będzie z pańską córką, kiedy pan odejdzie?
Chciałem, by rodzina się nią zajęła, ale nikogo nie znalazłem.
Niedawno straciłam służącą.
Być może moglibyśmy ją przyjąć.
Zrobiłaby to pani?
Celem tego, co tu robię,
jest pocieszenie i uspokojenie umierających.
Świadomość, że córka nie zazna już głodu,
byłaby tym dla pana.
Nie wiedziałbym, jak dziękować.
Nieprawda.
Nie zabijemy go.
Wróci. Jest niebezpieczny.
- Nie. - To ogromne ryzyko.
Masz pecha, Sukar. Szefowa chce, żebym żył.
Nie przeginaj.
Boi się. Czuję to.
Sukar wie, że zawsze wygrywam.
- Ucisz go albo ja to zrobię. - Mówiłeś kolegom,
jak ukradłem od ciebie technologię z arki
i wyszedłeś na małpoluda? To pewnie zbyt upokarzające.
- Jak goi się rana? - Tishinka.
- Chce cię rozdrażnić. - Dobrze mu idzie.
A kiedy skopałem ci tyłek, wielokrotnie postrzeliłem
i zrzuciłem z Łuku Wjazdowego? Pamiętasz?
Twoja mina była bezcenna.
„Tishinka”.
Wybacz, Sukar.
Smród z twojej brody mnie zaskoczył.
To co? Uderzysz mnie?
Zrób mu krzywdę.
Ale nie zabijaj.
Będziesz cierpiał.
Chcę poczuć, jak pękają twoje kości.
Powinieneś pisać książki dla dzieci.
Musicie to zobaczyć.
Chodźcie.
Szybko.
Będziecie opowiadać o tym dzieciom.
Najbrzydszy Iratjanin na planecie będzie płakał jak dziewczynka.
Cholera.
Zapomniałem o natychmiastowym gojeniu.
Tommy.
Irisa.
Miał się ze mną ożenić.
Miałam być jego księżniczką.
Przykro mi.
Jak mógł ją wybrać?
Pracuję w radiu, na litość boską.
Naprawdę ci na nim zależy?
Tak.
- To musisz walczyć. - Nie uda się.
Nie znasz go.
- Nie wiesz nawet, jak się nazywa. - Nie muszę.
Znam ten świat.
Jeśli masz coś wartościowego,
ktoś będzie chciał ci to odebrać.
Musisz walczyć albo skończysz z niczym.
Miałam faceta.
Był z moją siostrą, więc był poza zasięgiem.
Ale go odtrąciła.
Mogłam mu powiedzieć, co czuję,
ale tego nie zrobiłam.
Nie walczyłam.
Nie powtarzaj mojego błędu.
Masz rację.
Nikt mi go nie odbierze.
Nie zabiłem jej.
Ale źle ją traktowałem.
Przez chwilę się nią bawiłem.
Ale się znudziłem i ją rzuciłem.
Chciałbym, żeby żyła, żebym mógł...
ją przeprosić.
To jesteśmy we dwoje.
Jeśli cię to pocieszy, wszyscy robimy głupie rzeczy.
- Mogę w czymś pomóc? - Chcę przyznać się do morderstwa.
Tej dziewczyny z radia, Laleczki.
Za bardzo ją kochałem.
Zna pan jej prawdziwe imię?
Nie chciałem. To psuje magię.
Ma mnie pan za idiotkę?
Może to panią przekona.
Tym ją uderzyłem.
Bardzo się natrudziłam, żeby uwolnić naszego syna.
Jesteś dobrą matką.
To sarkazm?
Jeśli pytasz, to pewnie tak.
Alak...
Zrobił to?
Oboje znamy odpowiedź.
Czyżby?
Wiem, że umieściłeś pod jego łóżkiem mikrofon.
Ale nie wiem dlaczego.
Jaki mikrofon?
Chcesz mi wmówić, że nie zabiłeś Deirdre?
Myślałem, że ty to zrobiłaś.
Czyli kto...
Christie, wróciłem.
Christie.
To trucizna.
Wiem.
Prostytutki przerywają nią ciąże.
Kilka kropli wywołuje poronienie.
Skąd się to wzięło w naszym pokoju?
Nie chciałaś jej chyba użyć?
Laleczka zaprosiła mnie rano na Łuk.
Wiedziała, że denerwuję się z powodu taty, więc zrobiła mi śniadanie.
Mówiła, że chce mnie pocieszyć.
Świeżo wyciskany sok z noomel.
Co w nim jest?
Zostały jakieś ziarna?
To trucizna.
Nic nie czuję.
Noszę kastijskie dziecko. Mam wyostrzone zmysły.
Próbujesz mnie zabić?
Nie ciebie.
To.
Alak mnie kocha, ale nie opuści ciężarnej żony.
- Kłamiesz. - Nie tym razem.
Nie byłaś moją przyjaciółką.
Specjalnie namówiłaś mnie, żebym przebrała się za Kastitjankę.
Nie mam bogatego ojca.
Nie wyszłam bogato za mąż.
Żegnaj, Deirdre.
Jeśli czegoś pragniesz, musisz o to walczyć.
Trzymaj się z dala od mojej rodziny.
Jesteś kastijskim mężczyzną.
Wiem, że masz potrzeby, ale nie mogą one zagrażać naszemu dziecku.
Obiecuję.
Dołącz do mnie, kochany.
Kastijskiej kobiecie
nie przystoi kąpać się samej.
Ile mamy czasu?
Nie wiem.
Spokojnie. Nic jej nie będzie.
Podziwiam twój optymizm.
Nie zaakceptuję końca świata.
Zaczynasz mnie wkurzać.
Mów, co chcesz. Mam to gdzieś.
Źle cię traktuję, prawda?
To zły moment.
Przestrzegasz zasad i prawa. Wszystko robisz dobrze.
- A ja daję ci popalić. - Zauważyłem.
Mam inne podejście do zasad. Wkurzają mnie.
Trudno być stróżem prawa, nie przestrzegając prawa.
Mój sposób działa.
Twój sposób...
również działa.
Jesteś dobry dla Irisy
i dla miasta.
Jeśli wyjdziemy z tego cało, chętnie znów stanę u twojego boku.
- Co sugerujesz? - Nic.
Jesteś dobrym człowiekiem. Szanuję cię. Nie wyobrażaj sobie za dużo.
Dobra. Dziękuję.
Oszukałeś mnie.
Tak. Kiedy to się skończy, podziękujesz mi.
To skończy się jutro. Święty ogień Kaziri zmieni planetę w...
raj.
Wiem, że czujesz się sobą.
Wydaje ci się, że myślisz samodzielnie.
Ale wcale nie masz kontroli.
To Kaziri cię kontroluje.
Irisa.
Wróć do mnie.
Kocham cię.
Tommy.
Irisa, którą znasz, zniknęła.
Zrób to.
Musisz go zabić.
Nie.
Poderżnij mu gardło.
Nie zmusisz mnie. Zawarłyśmy umowę.
Tommy.
Nie.
Przyciskaj.
Trzymaj się. Nie dam ci umrzeć.
Tekst polski: Kinga Stańdo